Mensen zijn niet geprogrameerd voor optimale prestaties,  wel voor sociale overleving.

Die sociale bedding is een nog volledig blinde vlek in organisaties en dat laat veel samenwerkingspotentieel onbenut. Dit inzicht is de basis van De Contextgestuurde Organisatie.

Traditionele organisaties sturen vooral op targets, competenties en individuele verantwoordelijkheid. Ze gaan ervan uit dat samenwerking vanzelf op gang komt als medewerkers maar willen en als dat uitblijft, zetten ze een training of motivatiesessie in.

Dit boek laat zien dat samenwerking vanuit een ander vertrekpunt ontstaat. Samenwerken is geen karaktereigenschap, geen kwestie van het aannemen van de juiste mensen of het bijschaven van medewerkers en leidinggevenden. Samenwerken is voor iedereen een persoonlijke strategische keuze, afgestemd op hoe het werk is georganiseerd en op het organisatorisch design waarin medewerkers dagelijks functioneren.

De Contextgestuurde Organisatie geeft een handleiding om ons natuurlijke samenwerkingsvermogen aan te boren via een werkcontext die logisch voelt, houvast biedt en medewerkers uitnodigt om mee te doen. In één beweging lost dit ook de grootste hedendaagse organisatie-uitdagingen op: het motiveren van jongeren, het duurzaam verankeren van veranderingen in de organisatie, het vermijden van een toxische omgeving, het verminderen van de overbelasting van medewerkers, het laten renderen van nieuwe samenwerkingsvormen.

De Contexgestuurde Organisatie vergt geen tabula rasa of een geheel nieuwe organisatiestructuur. Door contextaanpassingen kan elke organisatie grote sprongen maken in het maximaliseren van de samenwerking op een manier die aansluit bij ons DNA. Dan volgen de (top)prestaties vanzelf.